Speciaal voor de Boekenweek getipt door Ingrid : De onsterfelijke nachtegalen – Aaldrik Pot en Barbara de Beaufort

 

 

 

De achterflap van het boek De onsterfelijke nachtegalen geeft aan dat een natuurliefhebber nooit ver hoeft te reizen om iets te kunnen waarnemen.

Nu denk ik dat ik een natuurliefhebber ben en woon ik midden in de natuur met regelmatig een groepje reeën voor de deur. Maar dat ik waarneem wil ik na het lezen van dit boek niet zeggen. Ik onderga meer.

Aaldrik en Barbara doen voor mij uit de doeken wat ik allemaal mis. Wat een mooie en persoonlijke beschrijvingen van de natuur. Barbara vaak filosofisch en Aaldrik vanuit zijn ervaring maar beide met een persoonlijke liefde voor alles wat leeft. Van een jong haasje wat het pad bij Barbara op komt lopen tot de otterpoepvondsten van Aaldrik voor een onderzoek.  Ik leer zoveel van hun brieven. Veel zal ik weer vergeten maar toch.

Advertenties
Geplaatst in 2018, Boekenweek, De boekenwinkel, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Leestip van Gert Wijlage : Klont – Maxim Februari

Er zijn een heleboel mooie woorden, maar ‘klont’ hoort daar volgens mij niet bij. Toch is het nieuwe boek van Februari onweerstaanbaar gebleken.

Waar houdt Alexei Krups zich in hemelsnaam mee bezig? Hij is een soort trendwatcher die overal ter wereld lezingen geeft over de toekomst van de mens. Beter nog: over het verdwijnen van de mens als romantische opgave en de overgang naar een wereld van data. De zogenaamde ‘dataficering’ als autonome beweging.

Hij wordt vreselijk beroemd, maar valt uiteindelijk door de mand. Hoe, daar zorgt Bodo de Aivdspecialist voor die eigenlijk zelfmoord wil plegen vlak voordat zijn stiefdochter, die bij hem in huis logeert vanwege wateroverlast, gaat bevallen van haar eigen dochter. Precies op dezelfde dag dat Schneider de frauduleuze praktijk waar Krups zich aan schuldig zou hebben gemaakt, in zijn krant publiceert. Maakt dat echter de visie van Krups ook onwaarschijnlijk?

Er zijn duidelijke paralellen met de huidige tijd, zowel waar het de omgang met digitale gegevens betreft als met het interpreteren van wetenschappelijk onderzoek.

Het is een boek dat zichzelf als verhaal ter discussie stelt, met persoonlijke onzekerheden en verrassende ontboezemingen. Inclusief een neiging tot essayisme en spot, zeker, maar tegelijkertijd beslist ouderwets spannend!

 

Geplaatst in 2018, De boekenwinkel, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Nationale voorleesdagen 2018 : 24-01 t/m 03-02

De Nationale voorleesdagen 2018. Voorlezen maakt van kleintjes grote lezers. De Nationale Voorleesdagen 2018 vinden plaats van woensdag 24 januari t/m zaterdag 3 februari.

Er wordt dan vooral aandacht besteed aan het voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen en daarom door anderen worden voorgelezen. Er is een aantal prentenboeken gekozen dat extra aandacht krijgt.

Prentenboek van het Jaar 2018  Ssst! De tijger slaapt

Ssst! De tijger slaapt van Britta Teckentrup is verkozen tot Prentenboek van het Jaar 2018.

Ssst! De tijger slaapt en de dieren willen haar niet wakker maken. Maar ze ligt wel vreselijk in de weg… Gelukkig heeft Kikker een idee: met een ballon zweven ze over de tijger heen. Daarbij kunnen ze wel wat hulp gebruiken. Blaas je mee, zodat alle dieren veilig aan de overkant komen?

Speciaal voor De Nationale Voorleesdagen komt het Prentenboek van het Jaar uit in een mini-editie voor € 4,95 inclusief app.

De Prentenboek TopTien

Als je de allerkleinsten gaat voorlezen, welke prentenboeken kiest je dan? Uit het overstelpende aanbod maakte een jury van jeugdbibliothecarissen jaarlijks een selectie: de Prentenboek TopTien.

De Prentenboek TopTien voor De Nationale Voorleesdagen 2018

Bron: http://www.nationalevoorleesdagen.nl

Kom bij ons langs en maak je eigen tijgermasker!

 

Geplaatst in 2018, Activiteiten, De boekenwinkel | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Ambers beste boek van 2017 : In het water- Paula Hawkins

De #1 bestsellerauteur Paula Hawkins kwam in mei terug met een nieuwe thriller. Het succes van Het meisje in de trein proberen te evenaren leek mij een onmogelijke taak. Paula Hawkins ging de uitdaging aan met de thriller In het water. Is het net zo spannend?

Het boek begint met een proloog: ‘Nog eens! Nog eens!’ De mannen binden haar vast voor:de tweede proef. Het touw gaat weer om haar middel. Deze keer dragen ze haar het water in. ‘Alsjeblieft,’ smeekt ze, omdat ze niet weet of ze het duister en de kou wel kan verdragen. ‘Alsjeblieft.’ Ze zinkt.

Het verhaal speelt zich af in het kleine en afgelegen dorp Beckford, midden door dit dorp stroomt een rivier, ook onder de dorpsbewoners bekend als de verdrinkingspoel, waarin in de loop der jaren al veel ‘lastige vrouwen’ verdronken zijn. Kort geleden zijn er nog twee vrouwen dood gevonden. Eerst de tiener Katie en later de alleenstaande moeder Nel. Heel het dorp is overstuur als de lichamen worden gevonden maar als de politie erachter probeert te komen wat er precies is gebeurd zwijgen de bewoners van het dorp en heeft iedereen een eigen reden om de waarheid verborgen te houden. Jules, de zus van Nel, komt met tegenzin terug naar Beckford om voor haar nichtje Lena te zorgen. Ze dacht dat ze haar Beckford jaren achter zich had gelaten. Toch willen ze allebei weten wat er gebeurd is met Nel en hoe ze verdronken is. De antwoorden hierop blijken diep verborgen te zitten in het dorp. Waarom kan niemand de waarheid vertellen?

Het verhaal wordt verteld vanuit maar liefst elf verschillende personages en speelt zich af in verschillende tijdlijnen. Door deze manier van vertellen ontdek je beetje bij beetje langzaam wat er echt gebeurd is. Want het dorp en de bewoners hebben veel meer te verbergen dan op het eerste gezicht lijkt. Dit wordt snel duidelijk als een paar bewoners na meerdere moeizame pogingen eindelijk gaan praten. Probeer als lezer niet te verdrinken in al deze denkwerelden. Gelukkig staan voorin het boek de personages allemaal beschreven voor als je de draad toch kwijt dreigt te raken.

Door de verschillende perspectieven en flashbacks in de tijd kom je steeds iets meer achter de waarheid en vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. En weer is het Hawkins gelukt om de climax enorm lang uit te stellen. Één ding kan ik alvast hierover verklappen. De climax heeft een enorme twist. Net zoals we eerder zagen bij Het meisje in de trein. Je verwacht het niet, echt niet!

Naar mijn idee is het Paula Hawkins gelukt weer een thriller vol psychologische spanning neer te zetten. Misschien met zelfs nog meer diepgang en spanning dan de vorige. Het boek laat je niet meer los.

PS: Kijk uit voor diepe wateren, je weet nooit wat zich onder de oppervlakte bevindt…

Geplaatst in 2017, Activiteiten, beste boeken, De boekenwinkel, eindejaarslijst, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Nynke’s beste boek van 2017 : De zoon van de verhalenverteller – Pierre Jarawan

Samir, zoon van Libanese ouders, groeit op in Berlijn. Zijn ouders kwamen in 1983 als vluchteling naar Berlijn. Na enkele jaren kregen ze een verblijfsvergunning en leken ze zich goed te hebben geïntergreerd.

Samir heeft een bijzondere band met zijn vader, zijn vader vertelt hem geheimzinnige verhalen voor het slapen gaan die hij niet door mag vertellen.Op een dag verdwijnt zijn vader plotseling. Wat hebben de verhalen en een gevonden foto van zijn vader in militair uniform met de verdwijning te maken?

Het boek leest als een oosters sprookje, je ruikt de geuren en ziet de kleuren van het Midden-Oosten. Het verhaalt de zoektocht van een zoon naar zijn vader. Daarbij wordt ook de geschiedenis van Libanon beschreven. Zo geeft het een mooi beeld van een andere cultuur.

Een mooie familieroman, beeldend beschreven en boeiende informatie over het Midden-Oosten, kortom De zoon van de verhalenverteller van Pierre Jarawan.

Geplaatst in 2017, Activiteiten, beste boeken, De boekenwinkel, eindejaarslijst, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Marians beste boek van 2017: Piratenzoon – Rob Ruggenberg

Zain is de zoon van een beruchte Marokkaanse piraat en een door zijn vader geroofde Nederlandse slavin. Hij woont in Salee in de harem van zijn vader, die bijna nooit thuis is vanwege zijn rooftochten op zee. Door klasgenootjes wordt Zain gepest met het feit dat zijn moeder niet tot de islam is bekeerd, maar nog haar christelijke geloof aanhangt. Zelf probeert Zain zo goed mogelijk volgens de moslimleefregels te leven. Hij is de beste van de klas in het bestuderen van de Koran en mag als beloning gaan studeren aan het hof van het paleis in Istanbul.

Per schip zal Zain naar Turkije reizen. De reis is echter niet zonder gevaar en na een korte hevige slag op zee wordt het schip overmeesterd door de Spanjaarden. De gehele bemanning wordt gevangen genomen en moet als slaven aan het werk op het oorlogsschip – een Spaanse galei. Zain heeft het geluk dat hij klein van stuk is. Hij hoeft niet als roeier aan het werk, maar hij wordt waterjongen en moet alle slaven van water voorzien. Het leven aan boord is keihard maar Zain hoopt dat zijn vader hem zal vrijkopen.

Uiteindelijk komt Zain zelfs in het land van zijn moeder terecht, in het stadje Sluis in Zeeuws-Vlaanderen. Zain hoopt de verschrikkingen van de zeeslagen, waarin kanonskogels en ledematen ook de lezer om de oren vliegen, tijdens het verblijf in Sluis te kunnen vergeten. Wat hij dan nog niet weet, is dat hij terecht komt in de slag bij Sluis (1603) tussen een Spaanse galeivloot en een Zeeuws-Hollandse vloot met een daarop volgend dodelijk beleg van de vestingstad door prins Maurits.

Rob Ruggenberg onderscheidt zich door zijn journalistieke aanpak. De goed gedocumenteerde verhalen van Ruggenberg, die wel de hedendaagse mannelijke Thea Beckman wordt genoemd, zijn vaak deels waargebeurd. Zo putte de auteur voor ‘Piratenzoon’ uit het levensverhaal van Maria ter Meetelen, uit Medemblik, die in de achttiende eeuw als slavin in Salee terecht kwam. En beschrijft hij het lot van de naar schatting 1400 Moorse galeislaven die aan Spaanse zijde deelnamen aan de bloedige zeeslag bij het Zeeuwse Sluis.

Rob Ruggenberg schreef al eerder over de Tachtigjarige Oorlog. In een interview zegt hij hierover: “Die buffer van 400 jaar maakt het mogelijk pijnlijke, akelige zaken te beschrijven die te gruwelijk zouden zijn als je ze zich in de 21e eeuw zou laten afspelen, terwijl ze ook nu aan de orde zijn. En dan hoop ik dat de boodschap blijft hangen dat we allemaal mensen zijn die je met empathie en begrip kunt benaderen.”

Piratenzoon is een superspannend verhaal over piraten, zeeslagen, wolven en Nederland tijdens de Tachtigjarige Oorlog. En over de kracht van vriendschap en liefde. Het beste (jeugd)boek dat ik las in 2017!

Geplaatst in 2017, Activiteiten, beste boeken, De boekenwinkel, eindejaarslijst, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Carola’s beste boek van 2017 : De Weense sigarenboer – Robert Seethaler

   ” Wat mensen zich herinneren  is namelijk sowieso meestal niet de waarheid, maar dat wat luid genoeg wordt uitgebruld of in dit geval vet genoeg wordt afgedrukt. En als dat herinneringsgeritsel  op een gegeven moment lang genoeg heeft geduurd,  dacht hij ten slotte, ontstaat daaruit geschiedenis.”

In zijn vierde roman waagt Robert Seethaler zich in het roerige  Oostenrijkse verleden. Hij springt 75 jaar terug, naar het Wenen van 1937 en 1938. De tijd dat er geschiedenis werd geschreven.  De tijd van opwinding en het grote gebeuren. De tijd dat alles toch in orde leek, ‘in feite liep alles voortreffelijk, schitterend, uitstekend fantastisch bijna’.

Het was de tijd dat iedereen werd “verwend door de politiek” maar tegelijkertijd  ‘verprutst, verknoeid, bedorven, domgemaakt en er zelfs op de één of andere manier door ten gronde werd gericht’. Staatsvijandig vermogen van communisten en dwarsdrijvers werd in beslag genomen, Joodse bezittingen werden verbeurd verklaard en Joodse bedrijven  gesloten en doorgegeven aan “goede burgers”.

Het is ten tijde van deze historische omwenteling en kilometers verwijderd van het turbulente Wenen dat de lezer kennis maakt met de hoofdpersoon van De Weense sigarenboer:

“Op een zondag in de late zomer van 1937 trok er over Salzkammergut een ongewoon hevig onweer , dat het tot dan toe tamelijk saai voortkabbelende leven van Franz  Huchel even onverwacht als aangrijpend zou veranderen.”

Franz werd geboren in  Salzkammergut en woont met  zijn moeder  in een klein vissershuis in Nussdorf am Attersee.  Wegens verslechterde  financiele omstandigheden  wordt  de op het eerste gezicht enigszinds  naïeve en  wereldvreemde Franz op 17 jarige leeftijd op weg gestuurd om zijn geluk in Wenen te beproeven als leerling in een tabakswinkel – een klein bedrijf in tabak, kranten en schrijfwaren van  Otto Trsnjek .

Voor Franz is zijn aankomst in de wereldse en naar ‘afvalwater, naar urine, naar goedkoop parfum, oud vet, verbrand elastiek, diesel, paardenstront, sigarettenwalm en straatteer’ ruikend  Wenen even overweldigend als verwarrend   Wanneer hij zich bij de eerste  de beste die hij ziet beklaagt over de stank  krijgt hij als antwoord:  ‘Het is niet het riool dat zo stinkt […] Het zijn de tijden. Rotte tijden zijn het namelijk. Rot wormstekig en bedorven!’

Het is Otto Trsnjek die de niets wetende Franz inwijdt in de geheimen van het leven  van een Sigarenboer. Franz’ voornaamste werkplek zou het kleine krukje naast de winkeldeur zijn. Daar moest hij

“als er niets dringends af te handelen was  – rustig zitten niet praten, op instructies wachten en verder brein en begrip bevorderen, dat wil zeggen:  kranten lezen ’ want  ‘het grote problem voor de sigarenverkoop – en voor veel andere dingen trouwens ook – was de politiek.”

Zo leerde Otto Franz  niet alleen alles wat  hij over een goede tabakswinkel moest weten, maar hij hielp hem ook zijn weg te vinden in de historische situatie en in het leven – voor zover hij dit kon.

Geleidelijk aan volg je gedurende de roman Franz’ moeizame ontwikkeling van een  boerenkinkel  van twijfelachtige herkomst tot een tamelijk weloverwogen, althans op enkele politieke onduidelijkheden  na,  jonge man met het vaste voornemen om te vechten voor een plekje op de berg der wijsheid – of althans  met een vaag vermoeden van de mogelijkheden van de wereld.

Het is dan ook  in het sigarenzaakje dat Franz  op een dag de vaste klant Sigmund Freud ontmoette en hij is meteen gefascineerd door hem. In de loop van de tijd ontwikkelt zich een ongewone vriendschap tussen de twee verschillende mannen.  Kort daarna wordt Franz verliefd op de variété danseres Anezka en zoekt hij voor zowel de grote levensvragen als  liefdesproblemen advies bij de oude professor Freud.

Het blijkt echter snel dat de wereldberoemde psychoanalyticus even zo grote problemen heeft met het verklaren van de problemen van het leven en indirect de onduidelijke ontwinkelingen van de wereld  als Franz.  Beiden  voelen zich  machteloos in het gezicht van de dramatisch escalerende politieke en sociale omstandigheden.

In de lente van 1938 schrijft Franz aan zijn moeder”

“Na de lange winter  komt de lente uit alle hoeken en gaten tevoorschijn gekropen. Overal bloeit iets […] de mensen zijn helemaal gek, rennen rond als kippen zonder kop en zijn de weg  kwijt. Als je het mij vraagt, ligt dat niet alleen aan de lente, maar met name aan de politiek. Het zijn vreemde tijden nu.”

En al snel  worden Franz, Otto , Freud en Anezka  ieder op hun eigen wijze abrupt weggevaagd door de maalstroom van gebeurtenissen.

Naast dit prachtige, zij het droevige verhaal van het te snel volwassen worden van Franz Huchel, is De Weense sigarenboer bovenal ook een boek over Oostenrijk en het Wenen van kort voor de Tweede Wereldoorlog.  Het oude, gezellige Wenen wordt volledig  en met geweld opgeslokt door de Pruisische efficiëntie. Dit alles treffend opgetekend  in de  prachtige taal van Seethaler  vol van begrip en sympathie voor de beschreven karakters, een taal die ze zelfs op moeilijke momenten  volkomen recht doet.

De Weense sigarenboer is een spiegel voor de mensheid op de rand van een historische omwenteling. De tijd dat geschiedenis wordt geschreven.  Maar wanneer wordt dat niet?  Het  is een tijdloze roman die je absoluut moet lezen!

Geplaatst in 2017, Activiteiten, beste boeken, De boekenwinkel, eindejaarslijst, Leestip, Recensie, Van der Velde Boeken, Van der Velde Boeken Assen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen